Lata młodzieńcze

Kano ze swym o 3 lata starszym bratem

Jigoro Kano, reformator jujutsu [jujitsu, jiu-jitsu], twórca współczesnego judo, urodził się 28 października 1860 roku, w wiosce Mikage (prefektura Hyogo), położonej niedaleko miasta Kobe. Był trzecim synem Jerosaku Mareshiba Kano, który był potomkiem rodu samurajów, związanego z rządem wojskowym (szogunatem). Rodzina Kano od pokoleń trudniła się wyrobem i handlem tradycyjnej sake. Ojciec Jigoro początkowo również produkował tradycyjne sake, później podjął się handlu częściami wyposażenia okrętów, na potrzeby szogunatu. W dzieciństwie Jigoro Kano nazywano "mały Nobunosuke" (Nobunosuke – legendarny, słynny wojownik, mizernej postury, lecz wielkiej odwagi) ponieważ był drobny i delikatny, mogło mieć to duże znaczenie na jego późniejsze zainteresowania sztukami walki wręcz. Jigoro ze nie był najstarszym synem nie mógł więc odziedziczyć rodzinnego interesu. Zamiast tego rozpoczął naukę. Mając lat 11, Jigoro przeniósł się wraz ze swoją rodziną do stolicy Japonii, Tokio. Tam uczęszczał równocześnie do dwóch szkół w jednej uczył się trudnej japońskiej kaligrafii, a w drugiej języka angielskiego. Edukację nowoczesnego typu rozpoczął w wieku 13 lat, gdy ojciec przekonany o jego talentach, zapisał go do ekskluzywnej prywatnej szkoły brytyjskiej z internatem w Shiba - Tokio. Tam stał się prymusem. Jednak koledzy traktowali go z góry, bo był mały i wątły. W wieku 17 lat wstąpił do elitarnego Tokijskiego Uniwersytetu Cesarskiego, gdzie później zdobył dyplom w dziedzinie ekonomiki i polityki na wydziale literatury. Następnie zaczął studiować nauki pedagogiczne. Jigoro był człowiekiem drobnej postury, nawet jak na Japończyka, miał on zaledwie 157 cm wzrostu. Niektórzy z jego rówieśników na uczelni, wykorzystywali swoją przewagę fizyczną, stosując wobec niego siłę. Cichy Kano, był jedną z ich ulubionych ofiar. Młody Kano wiedział, że musi znaleźć rozwiązanie, mogące uczynić go zdolnym do pokonania swoich dręczycieli. Pewnego dnia, Nakai Baisei (przyjaciel rodziny, który był członkiem gwardii shoguna), wspomniał, że zapominane jujutsu jest doskonałą sztuką walki. Potem pokazał Kano kilka technik, dzięki którym mniejszy może pokonać większego i silniejszego. Kano zdecydował, że chce nauczyć się tej sztuki mimo nalegań Nakai, że takie szkolenia są nieaktualne i trochę niebezpieczne, ojciec Kano również zniechęcał go do jujutsu. Pomimo wszystko, po tym zdarzeniu zaczął interesować się jujutsu. Fakt ten musiał jednak utrzymywać w tajemnicy, jedynym który o tym wiedział był Tsunejiro Tomita jego wierny służący i późniejszy uke w ćwiczeniach. Japonia była wówczas w okresie rewolucyjnych przemian. Samuraje zaczęli tracić prestiż społeczny. Rozpoczoł się upadek i degradacja tradycyjnych sztuk wojennych (w tym także jujutsu), które w tym czasie nie były ani modne, ani powszechnie znane i cenione. Szkoły sztuk walki, które do tej pory utrzymywane były głównie dzięki mecenatowi feudalnych klanów, szybko zaprzestają swoją działalność. Jujutsu nie były zajęciem dla chłopców z "dobrych" domów.